Դե իհարկե ծուռ բառը։ Հայկական ֆիլմեր, որոնք ամեն կերպով կմնան մեզանից յուրաքանչյուրի սրտում։ Մտքեր, որոնք բոլոր ժամանակներում կմնան ակտուալ։
Հայկական արտադրանքի բոլոր ֆիլմերն իսկապես ունեն իրենց իսկ համն ու հոտը։
Չկա իսկապես մեկն, ով կարողանա անտարբեր անցնել այդ ամենի կողքով։ Բառեր, որոնք նաև անմիջական կապ ունեն մեզանից ամենքի զգացածի հետ ևս։
Անչափ սիրված դերասանուհի Գայլա Նովենց, ում հնչեղ խոսքով դաջվեցին այդ մտքերն ամենքիս սրտում։ Սիրված դերասանուհի, ով կարողացավ հայ հանդիսատեսին և հեռուստադիտողին տալ նոր շունչ և փոխանցել իր զգացածն ու տեսածը։
Պրոֆեսիոնալ արտիստներ, ովքեր բոլոր ժամանակների համար մշտապես նույն անունն ու վաստակը կշարունակեն ունենալ։
Ֆիլմեր, որոնք սիրվել են ամենքիս կողմից։ «Բարև, ես եմ», «Հեղնար աղբյուր», «Մենք ենք, մեր սարերը», «Նահապետ», «Գիքորը», «Հին օրերի տանգոն», «Կարոտ», «Որտեղ էիր, մարդ Աստծո» և այլն: Ահա այն մի քանիսը, որոնք մեզանից յուրաքանչյուրի հիողություններում ամրապնդված են որպես դրական հիշողություն։
