ჯერ კიდევ მახსოვს ის წვიმიანი შუადღე, რადგან ის, რაც ჩემს პატარა ქალიშვილთან ერთად ჩვეულებრივი გასეირნებით დაიწყო, მოულოდნელად იქცა მომენტად, რომელზეც დიდხანს ვიფიქრებდი. ცა რბილი ნაცრისფერი ღრუბლებით იყო დაფარული,
იმ დილით იმდენჯერ მქონდა წარმოდგენილი ჩემი ექოსკოპიური გამოკვლევა. ველოდი, რომ გავიგებდი, ყველაფერი კარგად მიმდინარეობდა და საავადმყოფოდან კიდევ ერთი ძვირფასი მოგონებით დავბრუნდებოდი. ვერასდროს წარმოვიდგენდი, რომ ეს მშვიდი გამოკვლევა მთლიანად
არასოდეს წარმოვიდგენდი, რომ ჩვენი ძველი საოჯახო სახლის ჩაკეტილ სარდაფში ვიღაც ადამიანი იმალებოდა. 🏚️ წლების განმავლობაში ეს სარდაფი მხოლოდ სახლის მივიწყებული ნაწილი იყო, სავსე მტვრიანი ყუთებით, ძველი ავეჯით, გაფუჭებული
ჯერ კიდევ მახსოვს ის შუადღე, როდესაც ჩვენს ბაღში მშვიდი გასეირნება ერთ-ერთ ყველაზე უცნაურ საიდუმლოდ იქცა, რომელიც ოდესმე მშობლებისგან დამიმალავს. თორმეტი წლის ვიყავი, ჩვენი სახლი კი სოფელში, ხეებით, ყვავილებითა
მრავალი წლის განმავლობაში დანიელი გულში მძიმე განცდით ცხოვრობდა. ის ციხეში იმყოფებოდა, მოწყვეტილი იმ სამყაროს, რომელსაც ოდესღაც იცნობდა, და ატარებდა იმ სიტუაციის ტკივილს, რომელიც ყოველთვის ეგონა, რომ არასწორად იყო
ჯერ კიდევ მახსოვს ჩემი პირველი სამუშაო დღე ტოსკანის ულამაზეს ძველ ვილაში. დილით ადრე მივედი, პატარა ჩანთით, რომელშიც ჩემი ნივთები მქონდა, და გულით, რომელიც შერეული ემოციებით იყო სავსე. ეს
ჯერ კიდევ მახსოვს ის მომენტი, როცა ჩემმა შვიდი წლის ქალიშვილმა, ქლოიმ, მოულოდნელად გზის პირისკენ გაიშვირა ხელი, როცა მშვიდ სოფლის გზატკეცილზე მივდიოდით. თვალები ცრემლებით აევსო. 😢 „დედა… გააჩერე მანქანა!
ზარი ჩემი ცვლის დასრულებამდე ცოტა ხნით ადრე შემოვიდა. ქალაქის სადრენაჟო სისტემის ერთ-ერთი მონაკვეთი უკან იტბორებოდა და ანგარიშის მიხედვით, პრობლემა, ალბათ, სხვა არაფერი იყო, თუ არა კიდევ ერთი ჩვეულებრივი
არასოდეს დამავიწყდება ის დილა, როდესაც ჩემი ოჯახის საცხობში მომხდარმა უბრალო შემთხვევამ სამუდამოდ შეცვალა ადამიანების მიმართ ჩემი დამოკიდებულება. წლების განმავლობაში მჯეროდა, რომ ვიცნობდი ყველა მომხმარებელს, ვინც ჩვენს კარში შემოდიოდა
ვერასდროს წარმოვიდგენდი, რომ ჩემს სახლში ერთ ჩვეულებრივ დილას სიმართლის აღმოჩენა მოჰყვებოდა — სიმართლის, რომელიც წლების განმავლობაში ჩუმად იყო დამალული. მეგონა, რომ ჩემი ცხოვრების ყველა კუთხე ვიცოდი, ჩემი მეუღლის