Այս օրը կարծես թե հայ գրականության մեջ ոչ այնքան սովորական օրերից մեկն է։
Լուսահոգի բանաստեղծուհի Սիլվա Կապուտիկյանի հիշատակի օրն է, ով ի դեպ իր մեծ ավանդն է ունեցել նաև ներդրած հայ գրականության զարգացման և հիմնադրման հարցում։
Վերջինիս ձեռագիրն ասես հեռվից անգամ արդեն նկատելի էր իր ընթերցողի համար։
Բացառիկ անհատականություն, ով իսկապես կարողղանում էր տարբերել այլ հետաքրքիր թեմատիկաներ և ժանրեր, որպեսզի կարողանար դիպչել նաև մարդկանց սրտերին։
Վերջինիս աշխատանքներն անգամ հենց այդ ամենի վառ ապացույցն են։ Սիլվա Կապութտիկյանն ասես այն հետաքրքիր և ուրույն ոճ ունեցող ստեղծագործողներից մեկն էր, ում անգամ հնարավոր չէր չսիրել և իսկապես չգնահատել այն աշխատանքները, որոնք հենց իր շնորհիվ մեզ են փոխանցվել։
Վերջինիս տուն-թանգարանում մինչ այժմ շարունակում են պահպանվել բոլոր այն թանկ աշխատանքներից, որոնք մեզ է հանձնել նա։
Հայ գրականության համար թերևս ամենից նշանակալի ստեղծագործողներից մեկը, ում աշխատանքները շարունակում են նաև ներառված լինել դպրոցական ծրագրերում՝ տարբեր սերունդների շարունակ կրթելու և դաստիարակելու համար ևս։
Այսօր էլ նաև մեծն բանաստեղծուհու հիշատակի օրն է։ 2006 թվականի հենց այս օրն էր, ինչ նա իր գրիչը վայր դրեց։
Բանաստեղծուհու հիշատակի օրվա համար ամեն տարի հենց այդ պահն իր շիրմաքարն անչափ լի է ծաղիկներով և միշտ իրեն հարգող մեր հայրենակիցներով։
