Ուրախ ավտոբուսը թերևս հայկական այն հետաքրքիր և միևնույն ժամանակ նաև հոգեբանական բարդ փուլերի արտացոլումն է իր մեջ պարունակում, որն իսկապես մի ողջ հասարակության համար հասցրել է ոչ միայն սիրված լինել, այլ նաև այդ ֆիլմից շատերն են քաղել կրթադաստիարակչական այնպիսի տարրեր, որոնք մեր օրերի համար հավանաբար ևս անհրաժեշտ կլինեն։
Թերևս այն բացառիկ ֆիլմերից մեկը, որն հասցրել է հանրության կողմից առաջին իսկ պահերից սիրվել։
Գեղարվեստական այս ֆիլմը նկարահանվել է 1988 թվականին, որն ի դեպ Սպիտակի երկրաշարժից հետո միայնակ մնացած ծերերի և երեխաների մասին է։
Հենց այս լուսանկարն էլ, որն այժմ կներկայացնենք նաև ձեր ուշադրությանը՝ այն երկխոսության հատվածներից մեկն է, որում ի դեպ տղան ասում է՝ Դու իմ մերըս բդի եղնիս, ես գուզեմ օր ըդբես եղնի։
Չկա իսկապես այնպիսի ցավալի մի զգացողություն, որը կարող ենք տեսնել երեխաների աչքերում՝ ցավի և թախիծի կերպով։
Սակայն որևէ կերպ նաև նրանց ուրախություն պարգևելն էլ կարող է համարվել ամենից կարևոր ներդրումը մարդկանց կողմից։
