Կար ժամանակ, երբ Օդանավակայանի առաջին հերթն ապահովելու էին` միութենականի չվերթներն, սակայն երկրորդն` արտաքին միջազգային չվերթներն։
«Զվարթնոց» օդանավակայանի կառուցմամբ Հայաստանը ունեցել է հանրապետության կապն ողջ աշխարհի հետ ապահովվող մեծ փոխադրամիջոցներից` միջազգայինի չափանիշներից ամենքին համապատասխան թռիչքուղիներ ունենալով։
Խորհրդային Միությանն՝ այդ ժամանակաշրջանում, հայտնի օդանավակայանի նման թռիչքուղիներն ունեին միայն Մոսկվան և Կիևը։
«Զվարթնոց»-ի ստեղծագործական խումբն՝ Արթուրը Թարխանյան, Սպարտակը Խաչիկյան, Ժորժը Շխիյան, Լևոնը Չերքեզյան, Մկրտիչը Մազմանյան, Սերգեյը Բաղդասարյանն, Վլադիմիրը Գրիգորյանն, 1985 թ. արժանացել են ՀԽՍՀ պետական մրցանակին։
Օդանավակայանն կառուցվել է բավական կարճ ժամանակահատվածում և մեծ հանդիսավոր արարողությամբ բացեցին 1982-ի փետրվարի 10-ին։
Այդ ժամանակն ընդունվում էին միայն ներքին՝ ԽՍՀՄ-ի մեջ կատարվող չվերթերը։
Մինչդեռ հետո ICAO-ն շնորհեց օդանավակայանի համար արդեն 2-րդ կարգը։
Նոր վերջնակայաններն բացվեցին 1998-ին՝ Բեռնային համալիրն, և 2007-ին՝ Նոր միջազգային ուղևորափոխադրման վերջնակայանն։
Դրանից հետո հայաստանյան կառավարությունն և «Կորպորասիոն Ամերիկան» միմյանց հետ կնքեցին պայմանագրեր, ըստ որոնց Զվարթնոցը միջազգային օդանավակայանն կոնցեսիոն կառավարման հանձնեցին «Արմենիա» միջազգային օդանավակայաններն ընկերությունը 30 տարի ժամկետով։
