Մամ ջան իմացիր, Սուրբ Տերը վկա, Քո գրկից տաք գիրկ, ինձ համար չկա։ Ինչ քայլ էլ անեմ, քեզ ես ցավ չեմ տա, Աստված սիրում է, մեզ միշտ ուժ կտա.

Մամ ջան իմացիր, Սուրբ Տերը վկա, Քո գրկից տաք գիրկ, ինձ համար չկա։ Ինչ քայլ էլ անեմ, քեզ ես ցավ չեմ տա, Աստված սիրում է, մեզ միշտ ուժ կտա.

Ա՜խ ինչու՞, ինչպե՞ս, ու ինչի՞ համար,

Աստված ցավ տվեց անթի՜վ անհամա՜ր,

Մայրը հեկեկաց գրկեց զավակին,

Ասաց.

Աղջիկս անձրև է ուժգին։

Մա՜մ ջան անձրև չէ, հոգիս է լալիս,

Այդպես տագնապած անձրև չի գալիս։

Մայրը համբուրեց ու խորհուրդ տվեց.

Այս կյանքում երբեք արցունք չթափես,

Հպարտանալու շատ տեղեր ունես,

Գլուխդ բարձր, պիտի միշտ քայլես,

Չէ՞ որ ճիշտ ձև եմ դաստիարակել քեզ…

Մամ ջան իմացիր, Սուրբ Տերը վկա,

Քո գրկից տաք գիրկ, ինձ համար չկա։

Ինչ քայլ էլ անեմ, քեզ ես ցավ չեմ տա ,

Աստված սիրում է, մեզ միշտ ուժ կտա։

ԱՆԱՀԻՏ ՇԱՀԻՆՅԱՆ