Իմաստուն առակ, թե ինչպես պետք է վերաբերվել բոլոր խնդիրներին

Դասախոսը երկար կանգնեց ուսանողների առաջ։

Իր առաջ ձգված ձեռքին նա մի բաժակ ջուր էր պահում։ Լսարանում սկսեցին լուռ շշնջալ։ Այդ ժամանակ ուսուցիչը մի տարօրինակ հարց տվեց, թե ինչ է պահում իր առջև։ Նրան պատասխանեցին ՝ բաժակ։

— Իսկ ձեր կարծիքով որքան է այն կշռում, — նա նոր հարց տվեց։

Պատասխանները տարբեր էին։ Ինչ-որ մեկը պատասխանեց՝ 50 գրամ, մյուսը ՝100:

— Իսկ ասեք, թե ի՞նչ կլինի, եթե ես հինգ-վեց րոպե պահեմ այն:

— Երևի ոչինչ, — անվստահ պատասխանեցին առաջին շարքից:

— Ի՞սկ մեկ ժամ, — դասախոսը չհանձնվեց։

— Ձեռքը կսկսի հոգնել և ցավալ, — պատասխանեց ուսանողներից մեկը։

— Համաձայն եմ։ Դե, իսկ եթե ես այդպես կանգնեմ, ասենք, օր կամ 2 օր։

— Մկանների ուժեղ լարվածությունը կարող է առաջացնել թմրություն կամ նույնիսկ ձեռքի կաթված, − ասել է երիտասարդը վերջին նստարանից:

— Իսկ ի՞նչ պետք է անել այդ ամենից խուսափելու համար, — ժպիտով հարցրեց ուսուցիչը:

— Պետք է բաց թողնել բաժակը: — միաձայն ասացին ուսանողները:

— Համաձայն եմ: Նույնը պետք է անել նաև առօրյա խնդիրների հետ։

Եթե դուք պահեք դրանք ձեր մտքում մի քանի րոպե, ապա դա նորմալ կլինի:

Բայց եթե մտածում եք դրանց մասին ավելի երկար ժամանակ, ապա դրանք կսկսեն առաջացնել անհանգստություն:

Խնդիրների մասին մշտական մտքերը միայն ցավ կարող են պատճառել։

Այնպես որ, արդյոք արժե անհանգստանալ մի ջրով լի բաժակի մասին: Չէ որ դրանից խնդիրը չի լուծվի։