Դե իհարկե բոլորի շատ սիրված Հրաչյա Հարությունյանն է, ով իր աշխատանքային գործունեության ժամանակաշրջանում հասցրել է իրականացնել այնպիսի աշխատանք, որն իսկապես սիրել և գնահատել է արտիստի հավատարիմ հանդիսատեսը։
Հայկական թատրոնն ու կինոն ասես բավական մեծ զարգացումների փուլ են ապրել նաև նրա գործունեության ժամանակահատվածում։
Արտիստի անցած ուղին այնքան նշանակալի է եղել, որ վերջինիս դերերն անգամ վերլուծելիս կարելի է միայն կարևոր և առանցքային իրավիճակների ականատեսը լինել։
Մարդկանյին վեհ արժեքներն իր մեջ կրող և այդ ամենն նաև մարդակնց մեջ սերմանող արտիստն ասես իր ուսերին է վերցրել նաև մի մեծ պարտավորվածություն՝ թատրոնի միջոցով ևս մարդակնց կրթելու և առավել քան բարձր մակարդակի ներկայացումներով շարունակ նրանց ծափահարություններին արժանանալու գաղտնիքը։
Նա կարծես թե կարողանում է հասկանալ բոլորին և մտնել բոլոր այն մարկանց դրության մեջ, ովքեր հոգեպես ևս խնդիրների մեջ են գուցե և իր արտիստիկ խաղով անգամ կարողանում է ներշնչել բոլորին, որպեսզի կրկին անգամ սիրեն կյանքն ու ապրեն այն միայն դրական մտածողությամբ։
Արտիստի մասնագիտական գործունեության հիմքում նույնպես եղել են այն հիմնական գաղափարները, որոնք շարունակ դրսևորվել են իր հետաքրքիր խաղի շնորհիվ։
Հիշեցնենք, որ Հրաչյա Հարությունյանի ընտանիքը ևս հայ հասարակոթւյան կողմից անչափ սիրված և գնահատված անձանցով է շրջապատված, ում դուստրը և կինը ևս բլոր ժամանակների համար շարունակել են մեծ սեր և հարգանք վայելել։
