Առաջին հայացքից նայելով իհարկե այս լուսանկարին գուցե դժվար կլինի պատկերացնել այն, թե ինչպես էին մարդիկ մի ողջ կյանքն ապրում՝ մեկը մյուսի հոգսով և ուրախությամբ ընկեր լինելով։ Ժամանակները, սակայն շատ բան կարծես թե փոխեցին շատերիս կյանքում։
Որոշների դեպքում կենցաղն ասես լիովին այլ դարձավ, շատերի կյանքում քաղաքը լքելն ասես միակ և ճիշտ որոշումը եղավ, դե, իսկ հավատարիմ մեր երևանցիների համար էլ հենց Երևանում ապրելն ասես հիմնական գրավականը եղավ։
Շատերն իհարկե կհիշեն այն ամենը, ինչն իսկապես եղել է նախկինում, քանի որ հենց նրանք են եղել այդ ամենի կրողը և դրա միջով անցնողն ու տեսնողը։
Երևանյան այս ջերմ ու բարի դիմանկարն արտահայտող տեսարաններն ասես ևս մեկ անգամ բերում են այն բանին, որ մեր փոքրիկ քաղաքի կոլորիտն իր քաղաքացիների միջոցով շարունակ կարողացել է իր գրկում պահել նաև բոլոր այն զբոսաշրջիկներին, որոնք առաջին անգամ գալուց հետո անգամ այլևս չեն ցանկացել մեկնել։
Սակայն հնի և նորի մեջտեղում կարծես թե ևս մեկ կարևոր հանգամանք կա, որն իհարկե հնարավոր չէ մեջբերել։
Սերնդափոխություն, առանց որի ասես պարզապես հնարավոր չի լինի կյանքը։
Առավել քան ավագ սերնդի ներկայացուցիչներ, որոնք իսկապես տեսել և հասցրել են զգալ ու շնչել այդ ամենը՝ այժմ ևս չեն դադարում շարունակ հիանալ նաև այն քաղաքով, որն հենց մեր օրերում է։
