Գիտեք՝ հանրության մեծամասնությունն ինչպիսի օրացույցով է ապրում:
Այս ամենի հիմքը գալիս է հին հռոմեական օրացույցն ուսումնասիրելիս:
Կաին ժամանակներ երբ Հռոմում տարին ունենում էր 10 ամիս:
Սկսվելով մարտ ամսին այն ավարտվում էր դեկտեմբեր ամսին:
Սակայն Նում անվամբ կայսրն որոշել էր, որ անհրաժեշտ է օրացույցն գրանցել հաշվի առնելով լուսնի 12 ցիկլն:
Ահա այսպես օրացույցի ներսում հայտնվել են հունվարը և փետրվարը:
Դրանցից յուրաքանչյուրը ունեցել 28 օր, սակայն հետո որոշեցին հունվար ամսին մեկն էլ ավելացնել, որովհետև հռոմեացիներն մտածում էին, թե ամսում առկա հավասար քանակով օրերն դժբախտություններ են պարգևում:
Փետրվար ամսին հասավ 29 օրը, սակայն նահանջի տարում 30:
Կեսարը ամառվա իր սիրած ամիսը անվանել է իր իսկ անվամբ:
Սակայն դա էդպես կգնար, եթե չլինեին Օկտավիանոս Օգոստոսն:
Օգոստոսի մոտ անընդունելի էր, որ իր անվամբ կոչված ամիսը ուներ հենց 30 օր, և ավելացրեցին ևս մեկն:
Եվ այն արեցին ոչ այնքան մեծ նշանակության փետրվար ամսի փոխարեն:
Ահա՝ ինչու 31 օրով հուլիս ամսին հաջորդեց նույն քանակով օգոստոսն, սակայն փետրվարը ունի ընդամենն 28 օր:
Այդ պահից մինչ այժմ ասես էլ բողոք չի հնչել օրացույցի մասին:
