Տարբեր առիթներով իհարկե խոսք է գնացել հայկական ազգանունների մասին։ Բոլորն իհարկե գիտեն, որ այն ունի յան վերջավորությունն։
Նաև մեր ազգանունների զգալի հատվածն ունի յուրահատուկ վերջավորություններ։
Մեր օրերում էլ հայկական ազգանվան մինչ 99%-ն ավարտվում է նույն վերջավորությամբ:
Դա նշանակում է ծագումը տվյալ ցեղից:
Երբ ազգանունն Խաչատրյանն է, դա վկայում է, թե տվյալ անհատի նախնիներն անվանվել են Խաչատուրը (Խաչատր-Յանը):
Առհասարակ ազգանուններն տվել են ընտանիքում ամենից տարեց տղամարդկանց անվամբ: Հետո «յան» վերջավորությանն ավելացավ մասնագիտություն (նալբանդ — դարբինն) — «յան», ստացվեց Նալբանդյանը:
Ինչպես է առաջացել ազգանունների նման վերջավորությունն։
Խոսելով նման մոտեցման մասին նշենք, որ ավարտն լատիներեն լեզվից մուտք գործեց հռոմեացիների կայսրություն հայերի հարևանությամբ եղած ժամանակաշրջանում, իսկ այլ տեսության համաձայն՝ պարսկերենի:
Երևան քաղաքում շրջում ենք տարբեր յան վերջավորությամբ փողոցներում:
Շատերի մոտ հարց է հնչում, թե ինչի համար յան-ը էդպես տարածում գտավ լայնորեն։
Մասնագետների պնդմամբ՝ ավարտված յանը տարածվել է միջին դարում, որ երևա դրա կրողի հայկականն համարվող ծագումն:
