Դե իհարկե այս ստեղծագործության հեղինակն է մեծն Աբովյանը։
«Վերք Հայաստանին», հայ նշանավոր գրողներից Խաչատուր Աբովյանի գրած պատմական վեպն, հայկական ազգայինն համարվող ավետարանների միջից, դասվում է այնպիսինների շարքում, ինչպիսին են Խորենացու «Հայոց Պատմությունն» և Նարեկացու «Մատյան ողբերգությունն»։

«Վերք Հայաստանի» վեպն կազմված է 3 մասերից և «Զանգից» հավելվածի մասից։
Առաջին մասն նահապետական այդ գյուղերից մեկի բարքի և կենցաղի նկարագրումն է։ Վեպի 2-րդ մասն սկսում է Երևանի բերդի մասին նկարազարդմամբ, որն էլ համարվել է որպես բռնություն։

Դրան հաջորդել է մահառլլամի նկարագրությունն։ Էնտեղ հոգեպես հաճույք է պատճառում դաժանությունն, և անմարդկային կիրքն։
Դե, իսկ 3-րդ հատվածում լուծում են սյուժետային հանգույցներն, և ավարտին մոտենում հիմնական հերոսի՝ Աղասիի կյանքի պատմությունն։

Այս գիրքն ունի հառաջաբան, որում Աբովյանն ներկայացրել է վեպի գաղափարը և բովանդակությունն։
Այս վեպն համարվել է մեր գեղարվեստական հայտնագործությունն։

Արարատյան դաշտի ամառն, Երևանի շոգն, Քանաքեռի ձմեռն զուտ հայկական նկարագրեր ունեն, պատկերած լինելով հայկական գույների միջոցով և բնավորությունով։