Durayd Hassouni Hussein გაიზარდა შორს მყოფი ერაყის სოფელში, სადაც უმეტეს ბავშვთა ოცნებები შეზღუდული იყო მკაცრი ტრადიციებითა და ცხოვრების ხისტი რეალობით. მაგრამ Durayd-ს ჰქონდა ის, რაც მას სხვებისგან გამოარჩევდა: დაუზოგავი ვნება ცეკვისადმი. ეს არ იყო მხოლოდ მისი ხელოვნება; ეს იყო მისი გასტუმრება სამყაროდან, რომელიც ხშირად მას ტყვეობაში ამყოფებდა.
ბავშვობაშივე, როდესაც მისი სოფლის მტვრიან ქუჩებში თამაშობდა, Durayd ხშირად ისმოდა ტრადიციული მუსიკის რიტმები. თუმცა მხოლოდ მუსიკა არ იყო ის, რაც მას იზიდავდა – ეს იყო მოძრაობები, რომლებიც მას თან სდევდნენ. ცეკვა მის სოფელში მხოლოდ ტრადიცია არ იყო; ეს იყო გზა, რათა გამოხატულიყო ყველაზე ღრმა გრძნობები სიტყვების გარეშე.
Durayd-ს, როდესაც წამოიზარდა, გადაწყვიტა მთლიანად მიეძღვნა თავის ვნებას. მას იცოდა, რომ შეზღუდული რესურსებით ვერაფერს გააკეთებდა, მაგრამ ეს არ შეაჩერა. ამის ნაცვლად, მან შექმნა თავისი ენა მუსიკითა და მოძრაობით, ენა, რომელიც არ საჭიროებდა ახსნას. ეს იყო იმედის, coragem-ის და წინააღმდეგობის ენა.
როდესაც «Got Talent Global»-ის აუდიციების შესახებ ინფორმაცია გავრცელდა მისი რეგიონში, Durayd-ისთვის ეს მხოლოდ შესაძლებლობა არ იყო – ეს იყო მისი მომენტი, რათა გამოსულიყო ჩრდილიდან, აჩვენო თავისი ვნება და დანარჩენ მსოფლიოს აჩვენოს ცეკვის მიერ გაჩენილი ცეცხლი. ცხოვრებაში სიღარიბის და გამოწვევების მიუხედავად, მან მოამზადა ისეთი შოუ, რომელიც თავად მოყვებოდა მის ისტორიას – ისტორიას დაძლევისა და მოთმინების შესახებ.
ჟიურიმ დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა მისი წარმოდგენა ნახევარფინალში. ეს იყო ისე, თითქოს, ყოველ ცეკვის ნაბიჯზე, იგი ტოვებდა წარსულის მძიმე ტვირთს და იბრძოდა უკეთესი მომავლისთვის. ცეკვა აღარ იყო მხოლოდ შოუ; ეს იყო მისი მოგზაურობის ძლიერი მანიფესტი: ერაყის პატარა და შეუმჩნეველი ბიჭიდან გლობალური სიმბოლო იმედისა და მოთმინებისა.
Durayd-მ გაიარა ფინალი და მოიგო არა მხოლოდ კონკურსი – იგი მოიგო მილიონობით ადამიანის გულები მთელს მსოფლიოში.
მისი მოგზაურობა ამტკიცებს, რომ შენი წარმოშობა თუ გზაზე არსებული გამოწვევები არ განსაზღვრავს შენს საზღვრებს – როცა მიყვები საკუთარ ვნებას და ნამდვილად რწმუნდები საკუთარ თავში, არ არსებობს ოცნება, რომელსაც ვერ მიაღწევ.
