«Եվ հենց այդ պահին ես տեսա այն, ինչը չէի կարող երբևէ կանխատեսել»․ Կարպիս Փաշոյան

Լրագրող Կարպիս Փաշոյանը կարևոր անդրադարձ է կատարել․ «Օրերից մի օր գիշերն ահավոր խու ճապ առաջացավ, քանի որ տեղեկություն էր ստացվել, թե մեր ուղղությամբ մեծաքանակ զո րք և տա նկեր են շարժվում։ Որոշ մարդիկ հիս տերիայի մեջ էին ընկել, իսկ որոշներն էլ առաջարկում էին նահ անջել։

«Եվ հենց այդ պահին ես տեսա այն, ինչը չէի կարող երբևէ կանխատեսել»․ Կարպիս Փաշոյան

Դժո խային մթության մեջ այսպիսի քննարկումներ էին ու հանկարծ հեռվից ոտնաձայներ լսվեցին։ Խառնվեցինք իրար, առաջին հայացքից թվաց, թե դիվե րսիա է։ Բայց ոչ, պարզվեց, որ զի նվորներ են հակատ անկային զոր քերից։ Այսինքն մինչև մեր իմանալը հետա խուզու թյունն արդեն հրամա նատարությանը հաղորդել էր լայնամասշտաբ հար ձակման մասին։ Բնականաբար զի նվորների ներկայությունը մեծացրեց անհանգստությունը և մարդիկ սկսեցին իրար խառնված հարցեր տալ՝ ընդհանուր իրավիճակի և տան կերի մասին։

«Եվ հենց այդ պահին ես տեսա այն, ինչը չէի կարող երբևէ կանխատեսել»․ Կարպիս Փաշոյան

Եվ հենց այդ պահին ես տեսա այն, ինչը չէի կարող երբևէ կանխատեսել։ 18 տարեկան զի նվորները, որոնք դեմքներին նորմալ թրաշ էլ չունեին, հանգստացնում ու մխիթարում էին 30֊40 տարեկան հասուն տղամարդկանց։ Մոտավորապես այսպես. «Տղերք ջան մի անհանգստացեք, եթե տան կեր գան, ապա մենք ստեղ ենք, հակատա նկիստներ ենք, մեր հետ ֆագո տներ ենք բերել, հրե տանին վերևից ա աշխատում, իսկ մեր վաշ տն էլ կողքներս ա ու անհրաժեշտության դեպքում կմիանա։ Մի՛ անհանգստացեք»։

«Եվ հենց այդ պահին ես տեսա այն, ինչը չէի կարող երբևէ կանխատեսել»․ Կարպիս Փաշոյան

Էս պատմությունը, իհարկե, որևէ մեկին նսեմ ացնելու համար չեմ պատմում։ Տան կից վախենալն ավելի քան տրամաբանական է, հատկապես ղռ ռոցը լսելուց հետո։ Բայց իմ ասելքը լրիվ այլ է. կամավորականներն ու զի նապարտները կարևոր, բայց խիստ խորհրդանշական դերակատարություն ունեն։ Պատե րազմի ծանրության 90 տոկոսն ընկած է կանոնավոր բա նակի շարքային զի նվորների և նրանց հրա մանա տարների ուսերին։ Շատ պարզ ձևակերպեմ, դեմք են իրանք ու եթե այդպիսին չլինեին, ապա մենք երեք օր էլ չէինք դիմանա»։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: