Հիշենք մեր անհոգ ու ուրախ մանկությունը, որտեղ չկային համակարգիչներ, հեռախոսներ, պլանշետներ.

Հիշենք մեր անհոգ ու ուրախ մանկությունը, որտեղ չկային համակարգիչներ, հեռախոսներ, պլանշետներ.

Հիշենք մեր անհոգ ու ուրախ մանկությունը, որտեղ չկային համակարգիչներ, հեռախոսներ, պլանշետներ.

Մեզանից շատերը հիշում են իրենց մանկությունը, մանկության խաղերը, այնտեղ չկային համակարգիչներ, հեռախոսներ, պլանշետներ: Եվ չնայած դրան հիշողությունները այդ տարիներից շատ գեղեցիկ են: Որքան հետաքրքիր զվարճալի էին  բակային տարբեր խաղերը, հայրիկի հետ ձկնորսության գնալը, հանգստյան օրերին ավտոտնակում ինչ որ մի բան պատրաստելը:

Հիմա հնարավորությունները ավելի շատ են: Օրինակ մեր մանկության տարիներին ոչ բոլոր երեխաները հեծանիվ ունեին, բայց դա չէր խանգարում, որ ընկերները իրար փոխանցելով քշեին գուցե և բակի միակ հեծանիվը: Դպրոցից երեխաները տուն էին գալիս առանց ծնողների ուղեկցության, երբեմն էլ ինչու չէ շեղվում էին, ճանապարհին որևէ խաղ էին խաղում, և ոչ մի ծնող չէր անհանգստանում, գիտեին, որ ուր որ է կգան իրենց երեխաները:

Դիտենք լուսանկարները և հիշենք մեր անհոգ ու ուրախ մանկությունը՝

Հիշենք մեր անհոգ ու ուրախ մանկությունը, որտեղ չկային համակարգիչներ, հեռախոսներ, պլանշետներ.

Հիշենք մեր անհոգ ու ուրախ մանկությունը, որտեղ չկային համակարգիչներ, հեռախոսներ, պլանշետներ.

Հիշենք մեր անհոգ ու ուրախ մանկությունը, որտեղ չկային համակարգիչներ, հեռախոսներ, պլանշետներ.

Հիշենք մեր անհոգ ու ուրախ մանկությունը, որտեղ չկային համակարգիչներ, հեռախոսներ, պլանշետներ.

Հիշենք մեր անհոգ ու ուրախ մանկությունը, որտեղ չկային համակարգիչներ, հեռախոսներ, պլանշետներ.

Հիշենք մեր անհոգ ու ուրախ մանկությունը, որտեղ չկային համակարգիչներ, հեռախոսներ, պլանշետներ.

Հիշենք մեր անհոգ ու ուրախ մանկությունը, որտեղ չկային համակարգիչներ, հեռախոսներ, պլանշետներ.

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: