Երկու ամիս առաջ այս կնոջ մոտ բժիշկներն ախտորոշեցին երիկամային անբավարարություն և նրան ընդամենը 2 շաբաթվա կյանք տվեցին: Նա 92 տարեկան էր և նրանից չթաքցրին «ճշմարտությունը» և ասացին, որ կարող է հրաժեշտ տալ հարազատներին ու մտերիմներին:
Նա շատ սիրված էր, և հրազատների համար շատ ծանր էր այդ մտքի հետ համակերպվելը: Այդ ժամանակ նրա ծոռնուհիներից մեկը պատրաստվում էր երեխա ունենալ և նա մեծ տատիկին խոստացավ դուստր ունենալու դեպքում նրա անունով կոչել երեխային, ուզում էր որ իր բալիկը տատիկի նման լինի:
Մինչև երեխայի ծնվելը դեռ 3 ամիս կար: Բայց ի զարմամս բոլորի կինը հայտարարեց, որ նա ցանկանում է ապրել մինչև այն պահը, երբ կկարողանա տեսնել ու գրկել այդ փոքրիկին:
— Ես կաղոթեմ Տիրոջը և նրան կխնդրեմ մի քանի ամսով երկարացնել իմ կյանքը, որպեսզի տեսնեմ այդ փոքրիկ հրեշտակին:
Բոլորը սկսեցին լաց լինել, քանի որ, կարծում էին, որ կնոջ այդ ցանկությունն անկատար կմնա:
Ի զարմանս բժիշկների և հարազատների, ծեր կնոջ վիճակը սկսեց օրեցօր լավանալ, բժիշկներն ապշած էին: Չէին կարողանում բացատրել կնոջ վիճակի մեջ այդպիսի փոփոխխությունը, նրանց պրակտիկայում դեռ նման բան չէր եղել:
Եվ իրոք, կինը տեսավ այդ փոքրիկ հրեշտակին: Նա դողդոջուն ձեռքերով գրկեց փոքրիկին, շատ նուրբ համբուրեց ու նայելով հարազատներին ասաց.
— Ես պարելու եմ այս աղջկա հարսանիքին, կարծում եմ, որ արդեն գիտեմ, թե ում համար կարող եմ ևս քսան տարի ապարել: Կարծում եմ դեմ չեք լինի:
