Մեկ ամսվա կռվի ընթացքում, մենք ոչ միայն իմացանք անուններ որոնք հերոսցան իրենց հերոսական գործողություններով մարտում,այլ նաև ունեցանք թիկունքի հերոսներ։
Համացանցում հայտնված հզոր զինվորի նկարը մեծ տարածվածություն գտավ ու դարձավ որոշակիորեն խորհրդանիշը այս կռվի։ Ալբերտ Հովհաննիսյանի կերպարը վառ մնաց բոլորից հոգում։
Հանդարտությունը ու ուժը նրա աչքերի, փոխանցվեց բոլորին։ Ալբերտի հայրն էլ դարձավ «թիկուքնի հերոս» իր քայլերով, իր կեցվածքով ու անսահմանային ուժով։
Արտակ Հովհաննիսյանը դարձավ օրինակ, թե ինչպիսին պիտի լինի հենց հայ ծնողը, ով կարող է բախվել կռվի ու կռվի արդյունքում որդի կորցնելու ցավի հետ։ Արտակի գրառումները արձագանք են ստանում հանրության մոտ։ Վերջին գրառումում Արտակը նշել է, որ անչափ է հուզվում, երբ տեսնում է վերադարձող զինվորին։
Թեպետ իր որդին չի գա այլևս, բայց նա հիմա սփոփվում է ուրիշ որդիների վերադարձներով; Իր որդուն էլ ասում է, որ մի օր հաստատ կհանդիպենք ինչ որ տեղում։
