Զինվոր Արտակ Մարգարյանը հուզիչ նամակ է գրել․ «Հայր մեր, իմ ընկերներից շատերը քեզ մոտ են, լուսավորիր նրանց հոգիները… Հայր մեր, խնդրում եմ չբարկանաս, երբ չներենք թշ նամուն մեր եկեղեցուն հար վածելու համար… Հայր մեր, որ երկնքում ես ու երկրի վրա ամենը քո ստեղծածն է՝ մի թույլ տուր, որ վայ րագ թշ նամին ավի րի այն…
Օգնիր նորից սիրել ու սպասել առանց մեռ նելու… Օգնիր հավատը չկորցնել… Մենք վի րահատել ենք թշ նամու զի նվորին, ինչու նրանք մեր ԶԻ ՆՎՈՐԻՆ գլ խատ եցին, օգնիր մարդասեր մնալ… Մի թող շատանան լացող մայրերը…
Քո ստեղծածի վրա հիմա պատե րազմ է ու քո նվիրած կյանքերը կիսատ են մնում, մենք էլ սգ ում ենք.. Միլիոնավոր աղոթքներ են գալիս դեպի քեզ, բոլորը նույն խնդրանքով՝ խաղաղություն, չէ որ դու մեզ խաղաղասեր ես ստեղծել…
Հայր մեր, որ երկնքում ես, տղերքին ասա, որ հերոս են՝ երկրի վրա.. Հայր, դու ես մեզ դա տապարտել հաղթելու… Հայր մեր, որ երկնքում ես, շնորհակալ ենք, որ այստեղ՝ երկրի վրա, մեր կողքին ես… Հայր մեր… Ամեն»։
