Երկու տարի առաջ այս օրը երկրային կյանքին հրաժեշտ տվեց մերօրյա պայծառ հերոսներից մեկը՝ Արայիկ Խանդոյանը, ով ընդամենը քառասունյոթ տարեկան էր և դեռ շատ գարուններ կարող էր ապրել:
Ա. Խանդոյանի կենսագրությունը հարուստ է հերոսական դրվագներով: Դեռ նոր դպրոցն ավարտած Արայիկն ութսունութական թվականներին զնեք էր մատակարարում հայ կամավորներին:
Զորակոչվելով խրոհրդային միության բանակ, նա շուտով դասալիք է դառնում, իսկ պատճառը արցախյան տարածաշրջանում սկսված մարտերն էին:
Նա անմիջապես միանում է հայրենի հողերի համար մարտնչող հայ տղաներին: Նրա երեք եղբայրները ևս մասնակցություն են ունենում այդ մարտերին: Ինքը՝ Արայիկը, հինգ երեխաների հայր էր:
Նա ժամանակին պարգևատրումներ ու մեդալներ է ստացել արցախյան մարտերում իր դերակատարության համար, սակայ ավելի ուշ՝ 2015 թվականին որոշում է հրապարակայնորեն հրաժարվել այդ պարգևներից, քանի որ անընդունելի էր համարում հայաստանյան և արցախյան ղեկավարությունների վարած քաղաքականությունը:
Ա. Խանդոյանի անժամանակ մահվան պատճառը սրտի կաթվածն է եղել:
